Orthodox Wind

Σε συνέχεια των:

• Ιστορική ανασκόπηση – η λεγομένη Δυτική ή Παπικοκαθολική εκκλησία (μέρος I).
• Ιστορική καταγραφή, του σχίσματος,επί εποχής του Μ.Φωτίου 863/867 μ.Χ. (μέρος II).

Αλλά και οι εξής αφορμές πολύ συνέβαλαν για να γίνει το σχίσμα. Οι Βούλγαροι, οι οποίοι ήταν πολέμιοι του Βυζαντινού Κράτους και ειδωλολάτρες, έγιναν το 860 χριστιανοί, κήρυξαν δε προς αυτούς το Ευαγγέλιο του Χριστού οι δύο αδελφοί Ισαπόστολοι Κύριλλος και Μεθόδιος, Έλληνες από τη Θεσσαλονίκη.

Ο πρώτος βαπτισθείς βασιλιάς των Βουλγάρων Βόγορις ονομάστηκε Μιχαήλ, καθοδηγήθηκε δε στην χριστιανική πίστη υπό του Πατριάρχη Φωτίου, ο οποίος πολύ εργάστηκε για τη στερέωση και τη διοργάνωση της βουλγαρικής εκκλησίας, έστειλε δε πολλούς Έλληνες ιερείς στη Βουλγαρία. Αλλά ο Βόγορις, ο οποίος υποτασσόταν εκκλησιαστικώς στην εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ως σε πνευματική Μητέρα, επειδή φοβόταν μήπως αυτό γίνει αιτία και υποταχθεί και πολιτικώς, έγραψε προς τον Πάπα Νικόλαο, ότι επιθυμεί να υποτάσσεται σε αυτόν εκκλησιαστικώς.

Αφορμή ήθελε ο Πάπας! Αμέσως έστειλε στη Βουλγαρία Λατίνους ιερείς, οι οποίοι κατέπεισαν τους Βουλγάρους να προσθέσουν στο Σύμβολο της Πίστεως την προσθήκη «και εκ του Υιού» (Filioque), απέδιωξαν τους Έλληνες ιερείς, τους οποίους, εναντίον της Αγίας Γραφής, κατηγόρησαν διότι ήταν έγγαμοι, κήρυξαν άκυρο το άγιο χρίσμα αυτών, και μετέβαλαν τις νηστείες, κατά τη δυτική συνήθεια.

Τότε ο Μ.Φώτιος, ο οποίος μέχρι τώρα ήταν πολύ ήπιος και, χάριν της ειρήνης της Εκκλησίας, υπέμεινε, βλέποντας να κινδυνεύει η ανεξαρτησία της Εκκλησίας, να νοθεύεται το ιερό Σύμβολο της Πίστεως, και κάθε όσιο και ιερό να καταπατείται, αναγκάστηκε να αναλάβει τον αγώνα κατά του Παπισμού, και εξέδωσε κατά το έτος 867 την περίφημη Εγκύκλιο αυτού προς τους Πατριάρχες της Ανατολής, μέσω της οποίας ελέγχει δικαίως τη λατινική Εκκλησία, και διότι νόθευσε το Σύμβολο της Πίστεως διά της προσθήκης του filioque, και διότι δεν αναγνώρισε τους έγγαμους ιερείς και το χρίσμα αυτών, και θρηνεί διότι με τέτοιους και άλλους νεωτερισμούς οι απεσταλμένοι του Πάπα διέφθειραν τη νεόφυτη Βουλγαρική Εκκλησία και εισήγαγαν την Παπική τυραννία. Προτρέπει δε τους Πατριάρχες να αγωνιστούν όλοι εναντίον του Παπισμού, και να σώσουν την ανεξαρτησία της Εκκλησίας και την ορθοδοξία αυτής, τους προσκαλεί δε συγχρόνως σε Σύνοδο, η οποία έγινε εν Κωνσταντινουπόλει το 867.

Στην Σύνοδο εκείνη του 867, στην οποία παρευρέθηκαν 1000 περίπου Επίσκοποι, και άλλοι Κληρικοί, ο Πάπας Νικόλαος αφωρίσθη, οι δε νεωτερισμοί και οι αδικίες αυτού καταδικάστηκαν. Κατά το αυτό δε έτος ούτως αφορισμένος[1] πέθανε ο Πάπας Νικόλαος, τον διαδέχθηκε δε ο Αδριανός ο Β΄. (867-872) στον Παπικό θρόνο.

Συνεχίζεται …

---

[1] «Όπως βλέπουμε, μόνο ο Πάπας αφορίστηκε και όχι η Δυτική Εκκλησία. Εκείνοι που ευθύνονται για τα σχίσματα και τις αιρέσεις αφορίζονται, και όχι οι αδελφοί μας χριστιανοί της Δύσης. Έχει δίκιο, λοιπόν, ο αείμνηστος Ηλίας Τανταλίδης όταν λέει: «Εμείς ποτέ δεν αναθεματίσαμε [δεν είπαμε ανάθεμα] κ.λπ.;;; (δείτε το έργο Παπιστικοί Έλεγχοι).