Στον σύγχρονο δημόσιο και ψηφιακό βίο όπου ο λόγος συχνά εκτοξεύεται απερίσκεπτα, γεμίζοντας την καθημερινότητά μας με τοξικότητα, κριτική και αργολογία, οι πατερικές διδασκαλίες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου έρχονται να μας υπενθυμίσουν την τεράστια ευθύνη που φέρει η γλώσσα μας. Σχολιάζοντας τα αποστολικά κείμενα, ο Χρυσόστομος παρομοιάζει τους τοξικούς, βρώμικους και αθέμιτους λόγους με καύσιμη ύλη που τροφοδοτεί τη φωτιά των προσωπικών παθών. Όπως τα άγρια θηρία κλεισμένα στο σκοτάδι εξασθενούν, έτσι και οι πονηροί λογισμοί, όταν δεν εκφράζονται με τα λόγια αλλά αντιμετωπίζονται με σιωπή και αυτοέλεγχο, χάνουν τη δύναμή τους.
Ο Χρυσοστομικός λόγος δεν περιορίζεται στην αποφυγή της ύβρεως, της κακίας, της τοξικότητας, επεκτείνεται στην ανάγκη ο λόγος μας να είναι «αγαθός» και εποικοδομητικός. Στη σύγχρονη εποχή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης και της ακατάπαυστης ροής πληροφοριών, η προστασία της εσωτερικής μας γαλήνης απαιτεί συνειδητή επιλογή, να ελέγχουμε το στόμα μας, να μιλάμε και να κρίνουμε εξ ίσου λιγότερο και περισσότερο να στηρίζουμε.
Η σιωπή μπροστά στην προκλητικότητα και την τοξικότητα δεν είναι αδυναμία, αλλά πράξη πνευματικής αυτοάμυνας και ψυχικής αρχοντιάς.
