Σε έναν κόσμο όπου οι ευκαιρίες για εύκολο εντυπωσιασμό και η τάση προς την αποφυγή του κόπου πολλαπλασιάζονται, ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ερμηνεύοντας τα Παυλικά κείμενα για τον Ακύλα και την Πρίσκιλλα, μας υπενθυμίζει μια βαθιά ανθρώπινη και διαχρονική αλήθεια, η τίμια εργασία των χεριών δεν αποτελεί ντροπή, αλλά θεμέλιο αξιοπρέπειας και πνευματικής υγείας.
Στις ομιλίες του, ο Ιερός Χρυσόστομος εξυμνεί το ζευγάρι των σκηνοποιών που φιλοξένησαν τον Απόστολο Παύλο. Άνθρωποι του μόχθου, που ζούσαν από το επάγγελμά τους, στάθηκαν ισάξιοι συνεργάτες και πνευματικοί φίλοι του Αποστόλου, αποδεικνύοντας ότι η αρετή και η καθαρότητα της ψυχής δεν εξαρτώνται από τα πλούτη ή τα κοσμικά αξιώματα. Αντίθετα, η αργία δηλαδή η τεμπελιά η η εσκεμμένη αποφυγή της εργασίας, αναδεικνύεται ως πηγή ανευθυνότητας, διαφθοράς και αδράνειας, ακριβώς όπως το αχρησιμοποίητο σίδερο πιάνει σκουριά και τα ακαλλιέργητα χωράφια γεμίζουν αγκάθια.
Στη σημερινή εποχή, όπου η ψηφιακή αποσύνδεση από την πραγματικότητα και η κουλτούρα της ελάχιστης προσπάθειας, του εύκολου πλούτου, συχνά δελεάζουν, το μήνυμα αυτό παραμένει πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο προσωπικός κόπος, η δημιουργία και η προσφορά στο κοινωνικό σύνολο μέσα από την εργασία μας δεν είναι απλώς μέσο βιοπορισμού, είναι η άμυνα της ψυχής μας απέναντι στην πνευματική φθορά και το ασφαλές μονοπάτι για μια ζωή με ουσία.
