«Μεταξύ ἡμῶν καὶ ὑμῶν χάσμα μέγα ἐστήρικται…» (Λουκ. ιστ΄ 26)
Η παραβολή του Πλουσίου και του Λαζάρου δεν είναι απλώς μια ιστορία του παρελθόντος, αλλά ένας διαχρονικός καθρέφτης της ψυχής μας.
Από τη μία πλευρά, η πρόσκαιρη χλιδή, ο σκληρός υλισμός και η αδιαφορία για τον συνάνθρωπο που οδηγούν στον ζόφο της κόλασης.
Από την άλλη, η ηρωική υπομονή, η ακλόνητη πίστη και η καρτερία του φτωχού Λαζάρου, που τον οδήγησαν στην αιώνια χαρά και ανάπαυση του Παραδείσου.
Το μέγα και αγεφύρωτο χάσμα της αιωνιότητας δεν δημιουργείται τυχαία· θεμελιώνεται από τώρα, με τις επιλογές, την αγάπη και τη στάση ζωής μας.
Η ευκαιρία για τη μετάνοια και τη γεφύρωση δίνεται αποκλειστικά εδώ, ενόσω βρισκόμαστε στη γη.
Ας ανοίξουμε τα μάτια και την καρδιά μας στον πόνο του διπλανού μας, ας διώξουμε την αδιαφορία και ας ακολουθήσουμε τον δρόμο της αγάπης και της ελεημοσύνης, ώστε να αξιωθούμε την αιώνια μακαριότητα της Βασιλείας των Ουρανών.
Καλή αυριανή Κυριακή!
