Δαυῒδ τὸ Ψαλτήριον, οὗ λίθοι λόγοι,

(Το Ψαλτήρι του Δαβίδ είναι σαν φρούριο, του οποίου οι πέτρες είναι τα λόγια του),

Ἄλλον Γολιάθ, συντρίβουσι τὰ πάθη.

(και σαν άλλος Γολιάθ, συντρίβουν τα πάθη).

Σίγησον, Ὀρφεῦ, ρίψον, Ἑρμῆς, τὴν λύραν,

(Σιωπήστε, Ορφέα και Ερμή, πετάξτε κάτω τις λύρες σας).

Τρίπους ὁ Δελφοῖς δύνων εἰς λήθην ἔτι.

(Ο χρησμός των Δελφών βυθίζεται πλέον στη λήθη).

Δαῒδ γὰρ ἡμῖν Πνεύματος κρούων λύραν,

(Διότι ο Δαβίδ παίζει για εμάς τη λύρα του Αγίου Πνεύματος),

Τρανοῖ τὰ κρυπτὰ τῶν Θεοῦ Μυστηρίων·

(και φανερώνει τα κρυφά μυστήρια του Θεού).

Πληθὺν παλαιῶν ἱστορεῖ τεραστίων

(Ιστορεί πλήθος από παλιά θαύματα),

Κινεῖ πρὸς ὕμνον τοῦ Κτίσαντος τὴν κτίσιν·

(κινητοποιεί όλη τη δημιουργία για να υμνήσει τον Δημιουργό).

Σώζων ἅπαντας μυσταγωγεῖ, καὶ γράφει·

(Καθοδηγεί μυσταγωγικά και σώζει τους πάντες, και γράφει:)

‘Ἁμαρτάνοντας εἰς ἐπιστροφὴν φέρει.’

(«Εκείνους που αμαρτάνουν τους οδηγεί σε μετάνοια και επιστροφή στον Θεό»).

Πολλοῖς σὺν ἄλλοις, καὶ Κριτοῦ δηλῶν κρίσιν,

(Μεταξύ πολλών άλλων, φανερώνει και την κρίση του Δικαστή

(του Θεού),

Σμήχειν διδάσκει ψυχικὰς ἁμαρτάδας.

(και διδάσκει πώς να καθαρίζουμε τις αμαρτίες της ψυχής).