⳩ «Ἐπὶ δὲ τῷ ῥήματί σου…» (Λουκ. ε΄ 1-11)
Συχνά στη ζωή, η καθημερινότητα μοιάζει με μια νύχτα κοπιαστική. Παλεύουμε, αγωνιζόμαστε, τρέχουμε αδιάκοπα για τις δουλειές, την οικογένεια, τα όνειρα και τις αγωνίες μας και άλλοτε, αντί για την επιτυχία, αντικρίζουμε το κενό και την κούραση. «Κοπιάσαντες οὐδὲν ἐλάβομεν».
Εκεί ακριβώς, στην πιο δύσκολη καμπή, έρχεται η πρόσκληση του Κυρίου να αφήσουμε την ανθρώπινη απόγνωση και να εμπιστευθούμε το δικό Του θέλημα. Όταν ο Πέτρος άφησε κατά μέρος τη λογική και την πείρα του και είπε το λυτρωτικό «Διδάσκαλε, όλη τη νύχτα κοπιάσαμε και τίποτα δεν πιάσαμε· αλλά επειδή το λες Εσύ, θα ρίξω το δίκτυο», τα άδεια χέρια γέμισαν από την απροσδόκητη θεία ευλογία.
Το μήνυμα της Α΄ Κυριακής του Λουκά είναι βαθιά παρηγορητικό:
Η υπακοή και η εμπιστοσύνη στον Θεό δεν είναι περιορισμός, αλλά ο ασφαλέστερος δρόμος που φέρνει φως, νόημα και ευλογία στους κόπους των χεριών μας.
Η ταπείνωση είναι αυτή που μας σηκώνει ψηλά, μακριά από τον εγωισμό και την ψευδαίσθηση ότι τα καταφέρνουμε όλα μόνοι μας.
Ας στρέψουμε λοιπόν την προσοχή μας από τα φθαρτά στα αιώνια, καλλιεργώντας έναν εσωτερικό κόσμο γεμάτο πίστη, αγάπη και ελπίδα για εμάς και τις οικογένειές μας.
Καλή και ευλογημένη αυριανή Κυριακή σε όλους!
