Ευαγγελικό Ανάγνωσμα: Μάρκου η΄ 34 – θ΄ 1
Αγαπητοί μου αδελφοί,
Βρισκόμαστε στην Κυριακή μετά την παγκόσμια Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού. Πριν από λίγες μέρες προσκυνήσαμε ευλαβικά το ιερό Ξύλο, πάνω στο οποίο ο Σωτήρας και Λυτρωτής μας έχυσε το Πανάγιο Αίμα Του για να λυτρώσει εμάς από τη φθορά και την αιώνια καταδίκη. Σήμερα, η Εκκλησία, μάς φέρνει μπροστά στις άμεσες πρακτικές συνέπειες αυτής της θυσίας.
Στο σημερινό Ευαγγέλιο ακούσαμε τη φωνή του Κυρίου να αντηχεί επιβλητικά, συγκλονίζοντας τα βάθη της καρδιάς όχι μόνο των μαθητών, αλλά και όλων των παρευρισκομένων:
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ καὶ ἀκολουθείτω μοι».
Τι καταπληκτικό προσκλητήριο! Απευθύνεται σε όλους ανεξαιρέτως: άνδρες και γυναίκες, νέους και παιδιά, ώριμους και ηλικιωμένους. Όλοι είναι δεκτοί να γίνουν ακόλουθοί Του. Όμως ο Χριστός ξεκινά με τη φράση: «Ὅστις θέλει». Δεν εξαναγκάζει κανέναν, δεν ασκεί βία. Σέβεται απόλυτα την ελευθερία που ο Ίδιος μας χάρισε. Συγκροτεί, θα λέγαμε, έναν εθελοντικό στρατό. Όποιος όμως παίρνει ελεύθερα την απόφαση να ενταχθεί σε αυτή τη συνοδεία, καλείται να φανεί γενναίος, πιστός και ανδρείος.
Το ιερό κείμενο μάς θέτει σήμερα τρία θεμελιώδη αιτήματα για να παραμείνουμε γνήσιοι στρατιώτες του Χριστού:
Το πρώτο βήμα είναι: «Ἀπαρνησάσθω ἑαυτόν». Τι ζητά εδώ ο Κύριος; Μήπως να εξαφανίσουμε την προσωπικότητά μας; Σε καμία περίπτωση. Μας καλεί να απαρνηθούμε τον «παλαιό άνθρωπο» που κουβαλάμε μέσα μας, εκείνον που έχει παραμορφωθεί από την αμαρτία, την ιδιοτέλεια και τον εγωισμό. Μας ζητά να αποκόψουμε τις κακές συνήθειες, τις άνομες συναλλαγές, την πλεονεξία, τα πείσματα, την κατάκριση, την συκοφαντία και τη μνησικακία.
Και συνεχίζει: «Καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ». Ο Σταυρός του Χριστού ήταν η υπέρτατη θυσία της ζωής Του για τις δικές μας ψυχές. Ο δικός μας σταυρός είναι ο προσωπικός, καθημερινός αγώνας της μετάνοιας, της υπακοής και της υπομονής. Σταυρός είναι η ακλόνητη καρτερία στις θλίψεις, στις ασθένειες, στις οικογενειακές δοκιμασίες και στις αδικίες που συναντάμε. Σταυρός είναι να λες καθημερινά «όχι» στους πειρασμούς και στο θέλημα της σαρκός, προτιμώντας να ζημιωθείς πρόσκαιρα παρά να παραβείς το άγιο θέλημα του Θεού.
Ένα μακροχρόνιο καθεστώς αμαρτίας δεν γκρεμίζεται με μια απλή επιθυμία. Χρειάζεται ισόβιος, εντατικός και άοκνος αγώνας, ώστε να νεκρωθούν τα πάθη και να ανακαινιστεί η καρδιά μας.
Γιατί όμως αξίζει αυτός ο κόπος; Ο Κύριος απαντά με ένα ερώτημα που συγκλονίζει τη συνείδηση κάθε ανθρώπου:
«Τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; Ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;»
Ας αναλογιστούμε τον σύγχρονο κόσμο. Πόσος μόχθος, πόσο άγχος και πόσες αγωνίες αναλώνονται για την απόκτηση της ύλης: για τα χρήματα, τα κτήματα, τις θέσεις εξουσίας και τις ανθρώπινες ανέσεις. Κι όμως, όλα αυτά είναι φθαρτά και παροδικά. Σήμερα τα έχουμε, αύριο χάνονται. Το ίδιο το σώμα μας, όσο κι αν το περιποιούμαστε και το θαυμάζουμε, είναι υλικό, θα γεράσει, θα νεκρωθεί και θα επιστρέψει στο χώμα.
Ένα μόνο πράγμα μέσα μας είναι αθάνατο και αιώνιο, η ψυχή μας. Η ψυχή, που είναι πλασμένη κατ’ εικόνα Θεού και φέρει την πνοή Του. Ο Χριστός διακηρύσσει ότι ολόκληρος ο υλικός κόσμος, με όλους τους γαλαξίες και τα πλούτη του, δεν ισοφαρίζει την αξία μιας και μόνο ψυχής! Γι’ αυτή την αθάνατη ψυχή κατέβηκε ο Θεός στη γη, γι’ αυτήν υπέμεινε τον ατιμωτικό σταυρικό θάνατο.
Είναι δυνατόν, λοιπόν, σε αυτή την πρόσκαιρη ζωή να διαχειριζόμαστε με τόση επιπολαιότητα το αιώνιο μέλλον μας; Αν χάσουμε την ψυχή μας, τι αντάλλαγμα θα δώσουμε για να την εξαγοράσουμε από τον αιώνιο θάνατο; Τίποτα απολύτως.
Το τρίτο μήνυμα είναι ίσως το πιο καίριο για τις ημέρες μας:
«Ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτόν…»
Πόσοι δισταγμοί και φόβοι περνούν συχνά από το μυαλό μας! Ο αμαρτωλός κόσμος μάς κοιτάζει, μας ειρωνεύεται και προσπαθεί να μας κάνει να δειλιάσουμε, να λιποτακτήσουμε από τον στρατό του Χριστού.
Πόσοι χριστιανοί σήμερα δεν ντρέπονται να ομολογήσουν την πίστη τους; Ντρέπονται να κάνουν τον σταυρό τους δημόσια, ντρέπονται να πάνε στην εκκλησία, ντρέπονται να υπερασπιστούν το Ευαγγέλιο στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο ή στον χώρο εργασίας. Φοβούνται μη φανούν «οπισθοδρομικοί» ή «γραφικοί» στα μάτια μιας κοινωνίας που συχνά ζει μακριά από τον Θεό. Προτιμούν τη χλιαρότητα και τον συμβιβασμό.
Αλλά ο Κύριος είναι απόλυτος, αν εμείς ντραπούμε γι’ Αυτόν μπροστά σε ανθρώπους φθαρτούς και αμαρτωλούς, τότε κι Εκείνος θα ντραπεί να μας αναγνωρίσει όταν θα έρθει με όλη τη θεϊκή Του μεγαλοπρέπεια, περιστοιχισμένος από τις μυριάδες των αγίων αγγέλων Του. Τι τραγωδία θα είναι τότε για τον δειλό άνθρωπο να ακούσει από τον Δίκαιο Κριτή: «Δεν σε γνωρίζω»!
Δεν ήρθαμε σε αυτή τη ζωή για να την περάσουμε όπως αρέσει στον κόσμο, αλλά όπως μας δίδαξε με τον λόγο και το παράδειγμά Του ο Χριστός. Ας μην κλείνουμε τα αυτιά μας στην αλήθεια και ας μην υποκύπτουμε στους χλευασμούς. Ας μην λέμε «δεν μπορώ», γιατί ο Παντοδύναμος ΘΕΟΣ μας είναι πάντα δίπλα μας, οδηγός και βοηθός.
Αδελφοί μου,
Ας κοιτάξουμε πίσω μας στην ιστορία της Εκκλησίας. Ένα αναρίθμητο πλήθος χριστιανών αγωνιστών, οι Άγιοι Μάρτυρες, οι Όσιοι, αλλά και οι ήρωες πρόγονοί μας, αγωνίστηκαν κρατώντας ψηλά τη σημαία του Σταυρού. Δεν δείλιασαν μπροστά σε απειλές, δεν δελεάστηκαν από πρόσκαιρες υποσχέσεις και τιμές· προτίμησαν τον θάνατο παρά να αρνηθούν τον Χριστό. Μας παρέδωσαν την πίστη ανόθευτη και σήμερα μας τείνουν νοερά το χέρι, καλώντας μας να ακολουθήσουμε τα ίχνη τους.
Ο Χριστός υπόσχεται ότι η Βασιλεία Του εγκαθιδρύεται με δύναμη ακαταγώνιστη. Όποιος παραμένει πιστός, δεν νικιέται ποτέ.
Ας πάρουμε, λοιπόν, σήμερα μια σταθερή, γενναία απόφαση:
• Να αρνηθούμε την αμαρτία και τον εγωισμό.
• Να σηκώσουμε τον σταυρό των καθημερινών μας καθηκόντων με υπομονή και χαρά.
• Να φυλάξουμε άσπιλη την αθάνατη ψυχή μας.
• Και να κρατήσουμε ψηλά, με παρρησία και καθαρό μέτωπο, την ομολογία της πίστεώς μας.
Όλοι ανδρείοι! Όλοι γενναίοι! Κανείς δειλός στην παράταξη του Χριστού!
Με τη χάρη και την ακατανίκητη δύναμη του Τιμίου Σταυρού, ας προχωρήσουμε σταθερά, ώστε να αξιωθούμε όλοι μαζί του τελικού θριάμβου και της δόξας της αιωνίου Βασιλείας Του. Αμήν.
Orthodox Wind 