Orthodox Wind

«Κύριε, οὐκ εἰμὶ ἱκανὸς ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς…»

Η Δ΄ Κυριακή του Ματθαίου μάς φέρνει αντιμέτωπους με μια συγκλονιστική ανατροπή που γκρεμίζει κάθε ανθρώπινο εγωισμό.

Ένας πανίσχυρος Ρωμαίος αξιωματικός, ένας κατακτητής της εποχής, λυγίζει μπροστά στον πόνο και ικετεύει τον Χριστό. Όχι για τον εαυτό του, ούτε για το παιδί του, αλλά για τον παράλυτο δούλο του, έναν άνθρωπο που για την κοινωνία τότε δεν θεωρούνταν άνθρωπος, αλλά ένα «εργαλείο», ένα απλό «πράγμα», στην ιδιοκτησία του αφέντη.

«Κύριε, ὀ δοῦλος μου εἶναι κατάκοιτος εἰς τὸ σπίτι παραλυτικός, καὶ βασανίζεται τρομερὰ ἀπὸ πόνους».

Κι όταν ο Χριστός προσφέρεται να πάει στο σπίτι του, ο Εκατόνταρχος απαντά με μια ταπείνωση που θαύμασε ο ίδιος ο Θεάνθρωπος: «Κύριε, δὲν εἶμαι ἄξιος διὰ νὰ εἰσέλθῃς κάτω ἀπὸ τὴν στέγην τοῦ σπιτιοῦ μου. Ἀλλὰ μόνον εἰπὲ μὲ ἁπλοῦν λόγον αὐτὸ ποὺ θέλεις, καὶ θὰ ἰατρευθῇ ὁ δοῦλος μου».

Η σημερινή ημέρα μάς προτρέπει σε μια πνευματική αφύπνιση:

Πλησιάζουμε τον Θεό, όπως ο Εκατόνταρχος, ο οποίος μάς διδάσκει ότι η ταπείνωση είναι το μόνο γόνιμο έδαφος για να ριζώσει η πίστη. Αν η ψυχή μας είναι γεμάτη από το «εγώ», την έπαρση και τη σιγουριά μας, δεν μένει χώρος για να κατοικήσει η Χάρη Του.

Πώς βλέπουμε τον πλησίον; Η πίστη μας δεν κρίνεται από τα λόγια, αλλά από την έμπρακτη αγάπη. Η αγάπη του Χριστού, σπάει κάθε στερεότυπο, φέρνει την μεγάλη ανατροπή.

Η πίστη μας κρίνεται από το αν πονάμε για τον αδύναμο, τον αδικημένο και τον «κατώτερο» της καθημερινότητάς μας, βλέποντας στο πρόσωπό του έναν πολύτιμο αδελφό. Αυτή η αληθινή ανθρωπιά και η αγάπη δεν γνωρίζουν φυλετικές ή κοινωνικές διακρίσεις.

Να προσέξουμε Αν η πίστη μας δεν είναι ζωντανή, αν δεν έχουμε ταπείνωση και έμπρακτη αγάπη, κινδυνεύουμε να βρεθούμε έξω, βλέποντας ανθρώπους που θεωρούσαμε «μακριά από τον Θεό» να προπορεύονται στη Βασιλεία Του.

Κάθε φορά που πλησιάζουμε στο Άγιο Ποτήριο, ας κάνουμε αυτά τα λόγια του Εκατόνταρχου, δική μας προσευχή. Ας μην επαναπαυόμαστε στο ότι «λεγόμαστε» Χριστιανοί, αλλά ας γίνουμε Χριστιανοί στην πράξη.

Ας φροντίσουμε αυτή η ομολογία να είναι βίωμα της καρδιάς μας. Ας μετατρέψουμε την πίστη μας σε καθημερινά έργα τιμιότητας, δικαιοσύνης και αγάπης προς τον κάθε αδύναμο και πονεμένο συνάνθρωπό μας.

Καλή και ευλογημένη Κυριακή σε όλους!