ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ
(Β΄ Τιμόθ. γ΄ 10-15)
«Τέκνον Τιμόθεε, σὺ παρηκολούθηκάς μου τῇ διδασκαλίᾳ, τῇ ἀγωγῇ, τῇ προθέσει, τῇ πίστει, τῇ μακροθυμίᾳ, τῇ ἀγάπῃ, τῇ ὑπομονῇ, τοῖς διωγμοῖς, τοῖς παθήμασιν, οἷά μοι ἐγένοντο ἐν Ἀντιοχείᾳ, ἐν Ἰκονίῳ, ἐν Λύστροις, οἵους διωγμοὺς ὑπήνεγκα! Καὶ ἐκ πάντων με ἐρρύσατο ὁ Κύριος. Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται· πονηροὶ δέ ἄνθρωποι καὶ γόητες προκόψουσιν ἐπὶ τὸ χεῖρον, πλανῶντες καὶ πλανώμενοι. Σὺ δὲ μένε ἐν οἷς ἔμαθες καὶ ἐπιστώθης, εἰδὼς παρὰ τίνος ἔμαθες, καὶ ὅτι ἀπὸ βρέφους τὰ ἱερὰ γράμματα οἶδας, τὰ δυνάμενά σε σοφίσαι εἰς σωτηρίαν διὰ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Πᾶσα γραφὴ θεόπνευστος καὶ ὠφέλιμος πρὸς διδασκαλίαν, πρὸς ἔλεγχον, πρὸς ἐπανόρθωσιν, πρὸς παιδείαν τὴν ἐν δικαιοσύνῃ, ἵνα ἄρτιος ᾖ ὁ τοῦ Θεοῦ ἄνθρωπος, πρὸς πᾶν ἔργον ἀγαθὸν ἐξηρτισμένος».
ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΝΟΗΜΑΤΟΣ
Ἔφθασε καί πάλι, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ἡ εὐλογημένη καί κατανυκτική περίοδος τοῦ Τριωδίου. Επειδή τώρα ἡ ῾Αγία μας Ἐκκλησία σάν στοργική Μητέρα μᾶς καλεῖ σέ ἐντονότερους πνευματικούς ἀγῶνες, γι’ αὐτό καί τά ἱερά ἀναγνώσματα, τόσο τοῦ ᾿Αποστόλου ὅσο καί τοῦ Εὐαγγελίου, στρέφουν τήν προσοχή μας σέ ὁρισμένο ἐπίκαιρο σημεῖο καί μᾶς δίνουν, θά λέγαμε, σύνθημα περισυλλογῆς καί αὐτοσυγκεντρώσεως. ῎Ας προσέξουμε λοιπόν νὰ δοῦμε ποιές πολύτιμες συμβουλές καί προτροπές ἀπευθύνει σήμερα ὁ ἡρωικός ἀγωνιστής τῆς ᾿Εκκλησίας, ὁ ἀπόστολος Παῦλος, πρός τόν μαθητή του Τιμόθεο, πού τόν εἶχε ἐγκαταστήσει ἐπίσκοπο στήν Ἔφεσο. Ἔχουν ἰδιαίτερη σημασία τά λόγια αὐτά τοῦ θείου Παύλου, γιατί βρισκόταν φυλακισμένος στή Ρώμη, μέ τό μαρτυρικό τέλος τῆς ζωῆς του πολύ κοντά. Γράφει λοιπόν στόν Τιμόθεο τά ἑξῆς:
***
᾿Από τότε πού μέ γνώρισες γιά πρώτη φορά στήν πατρίδα σου, τά Λύστρα, καί ὅσο καιρό ἔπειτα ἔμεινες μαζί μου, εἶχες πολλές εὐκαιρίες νά παρακολουθήσεις τή διδασκαλία μου καί γενικῶς ὅλη τή συμπεριφορά μου καί τόν τρόπο τῆς ζωῆς μου. Βεβαιώθηκες λοιπόν ὅτι πράγματι ἡ ζωή μου ἦταν σύμφωνη πρός τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, τό ὁποῖο δίδασκα στούς ἀνθρώπους. Γνώρισες ἀκόμη τίς εἰλικρινεῖς διαθέσεις καί προθέσεις μου πρός ὅλους, ὅπως ἐπίσης καί τά ἄδολα καί ἀνιδιοτελή ἐλατήρια τῶν πράξεων καί ἐνεργειῶν μου. Εἶδες ἐπάνω στά πράγματα μέ πόση πίστη στόν Θεό ἀντιμετώπιζα τίς διάφορες περιστάσεις. Εἶχες εὐκαιρίες νά διαπιστώσεις πόση μακροθυμία ἔδειχνα στίς ἀντιδράσεις τῶν ἀντιθέτων καί στίς ἀδυναμίες καί τά σφάλματα τῶν Χριστιανῶν. Κατάλαβες μέ πόση ἀγάπη φερόμουν πρός ὅλους καί πόση ὑπομονή εἶχα κατά τό διάστημα τῶν διωγμῶν καί τῶν ποικίλων παθημάτων μου. Δέν ἦταν καί λίγα τά παθήματά μου. Θυμήσου μόνον ὅσα συνέβησαν ἐκεῖ στήν περιφέρεια τῆς ἰδιαίτερης πατρίδας σου, τῆς Λυκαονίας, στήν ᾿Αντιόχεια, στο Ικόνιο, στά Λύστρα. Τί φοβεροί διωγμοί ἦταν ἐκεῖνοι! Πόσα ὑπέφερα τότε! Καί ὅμως ἀπό ὅλα ἐκεῖνα τα δεινά μέ ἔσωσε ὁ Κύριος.
Σοῦ τά γράφω αὐτά, Τιμόθεε, ὄχι γιά νά σέ φοβίσω, οὔτε γιά νά σέ ἀποθαρρύνω, ἀλλά ἀντιθέτως γιά νά σέ προπαρασκευάσω, ὥστε νά μή βρεθεῖς ἀνέτοιμος. Διότι πρέπει να γνωρίζεις ὅτι ὄχι μόνον ἐγώ, ἀλλά καί ὅλοι ὅσοι θέλουν νά ζοῦν εὐσεβῶς σύμφωνα μέ τό θέλημα καί τό παράδειγμα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ θά καταδιωχθοῦν ἀπό τούς ἐχθρούς τῆς πίστεως καί τῆς ἀλήθειας καί θά ὑπομείνουν διάφορες θλίψεις. Ἐνῶ οἱ ἄνθρωποι τοῦ Θεοῦ οἱ πιστοί καί εὐσεβεῖς θά διώκονται καί θά θλίβονται, οἱ κακοί καί πονηροί ἄνθρωποι, πού καταδιώκουν καί βασανίζουν τούς εὐσεβεῖς, καθώς ἐπίσης καί οἱ ἀπατεῶνες καί ἀγύρτες θά γίνονται ὅλο καί χειρότεροι. Θά ἐξαπατῶνται δηλαδή οἱ ἴδιοι ἀπό τόν διδάσκαλό τους τόν πανούργο διάβολο, θά παραπλανοῦν ἐπίσης καί θά παρασύρουν καί ἐκείνους πού θά τούς προσέχουν.
Ἐσύ ὅμως δέν ἔχεις καμία σχέση καί ἐπικοινωνία μέ αὐτούς ὅλους. Εσύ νά μένεις σταθερός καί ἀκλόνητος σ’ ἐκεῖνα πού διδάχθηκες καί ἔμαθες καί γιά τήν ἀλήθεια τῶν ὁποίων βεβαιώθηκες ἀπό τήν προσωπική σου πείρα, διότι τά ἔζησες. Καί μήν ξεχνᾶς ποτέ δύο πράγματα: Πρῶτον ποιός ὑπῆρξε ὁ διδάσκαλός σου, πού σε δίδαξε λεπτομερῶς τή χριστιανική ἀλήθεια καί πίστη. Ήμουν ἐγώ, ὁ Παῦλος, πού ἀνάμεσα σέ τόσους διωγμούς κήρυξα καί κηρύττω τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ. Καί δεύτερον ὅτι χάρη στη μητέρα σου τήν Εὐνίκη καί τή γιαγιά σου τή Λωίδα, πού ἦταν Ἰουδαῖες καί πίστεψαν στόν Χριστό, ἀπό μικρό παιδί γνώρισες τή θεόπνευστη διδασκαλία τῶν ῾Αγίων Γραφών. Μόνο ή διδασκαλία τῆς ῾Αγίας Γραφῆς μπορεῖ νὰ σοῦ μεταδώσει τήν ἀληθινή σοφία καί νά σε ὁδηγήσει στήν αἰώνια σωτηρία διά τῆς πίστεως στόν Ἰησοῦ Χριστό.
Νά ποιό πρέπει νά εἶναι καί γιά μᾶς, ἀγαπητοί, το σπουδαιότερο ἔργο πού θά ἐπιδιώκουμε στήν παροῦσα ζωή: Η σωτηρία τῆς ψυχῆς μας. Δόξα τῷ Θεῷ, στή χώρα μας καί στήν ἐποχή μας τό κήρυγμα τοῦ θείου λόγου, τόσο τό προφορικό ὅσο καί τό γραπτό, ὑπάρχει πλούσιο. Τα μέσα τῆς χάριτος καί τῆς σωτηρίας προσφέρονται ἄφθονα. ῎Ας προσέχουμε μόνον ἀπό τούς πλανεμένους αἱρετικούς, πού προσπαθοῦν νά ἀποσπάσουν ὀπαδούς ἀπό τά τέκνα τῆς ἁγίας ᾿Ορθοδόξου Πίστεώς μας. Ἐμεῖς ἄς ἀκοῦμε καί ἄς ἐφαρμόζουμε ὅσα ἡ ἁγία μας Μητέρα ᾿Εκκλησία διδάσκει καί συμβουλεύει καί νουθετεῖ.
Περισσότερο από κάθε ἄλλη ἐποχή τώρα, κατά τήν περίοδο τοῦ Τριωδίου, ἄς χρησιμοποιοῦμε τά μέσα τῆς χάριτος, τή μετάνοια καί ἱερή ἐξομολόγηση καί τή θεία Κοινωνία, γιά νά πετύχουμε καί ἐμεῖς μέ τή χάρη τοῦ Κυρίου τό μεγαλύτερο κέρδος, τή σωτηρία τῶν ψυχῶν μας καί τήν κληρονομία τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.
***(Τα Αποστολικά και Ευαγγελικά αναγνώσματα των Κυριακών, τεύχος Α΄, Περίοδος Τριωδίου και Πεντηκοσταρίου,Αρχ/του Χριστοφόρου Ν. Παπουτσοπουλου, Αδελφότης Θεολόγων «ο Σωτήρ» Αθήναι, 2006).
Orthodox Wind 