Κορφές δεν ξέρω δίχως μόχθου ανηφοριά, ύψη δεν ξέρω δίχως κόπους να ανεβαίνουν. Ξεκούραστοι και Νικητές της ζωής μονάχα κατεβαίνουν…
Εκείνοι που θέλουν και τολμούν!
Εκείνοι που επιμένουν και υπομένουν!
Εκείνοι που δεν φοβούνται και ελπίζουν!
Εκείνοι που διαρκώς δρούν και δημιουργούν!
Εκείνοι που αγαπούν και συμπονούν!
Εκείνοι που Πιστεύουν και Προσδοκούν!
«Πίστις ἐστίν, ἐλπιζομένων ὑπόστασις, πραγμάτων ἔλεγχος οὐ βλεπομένων» (Εβρ. 11:1) – δηλαδή, βεβαιότητα για αυτά που ελπίζουμε και απόδειξη για πράγματα που δεν βλέπουμε.
Η πίστη ορίζεται ως η «υπόστασις» των ελπιζομένων, δηλαδή η ουσία και η ακλόνητη βεβαιότητα για την πραγματοποίηση των προσδοκιών μας. Δεν είναι ένας ευσεβής πόθος, αλλά ένας «τίτλος ιδιοκτησίας» για όσα δεν έχουν ακόμη υλοποιηθεί.
Με άλλα λόγια, η πίστη είναι το εσωτερικό εκείνο μέσο, η λογική της καρδιάς, που μας πείθει για την ύπαρξη ή την αλήθεια αόρατων πραγματικοτήτων—είτε πρόκειται για τον Θεό, είτε για ένα ηθικό ιδεώδες, είτε για την επιτυχία ενός μακροπρόθεσμου στόχου.
Αυτή η φανερή απόδειξη βασίζεται σε μια εμπιστοσύνη τόσο ισχυρή, ώστε να καθοδηγεί τις πράξεις μας στον ορατό κόσμο, μετατρέποντας την αόρατη ελπίδα σε ορατή δράση και τελικά σε πραγματικότητα.
Orthodox Wind 