Ἡ ταπεινοφροσύνη, ἀρχὴ καὶ τέλος τῆς πνευματικῆς ζωῆς

Published by

on

Χριστὸς μᾶς εἶπε ὅτι, ἐὰν θέλουμε νὰ βροῦμε εἰρήνη καὶ ἀνάπαυση στὴν ψυχή μας, πρέπει νὰ Τὸν μιμηθοῦμε στὴν πραότητα καὶ τὴν ταπείνωση: Μάθετε ἀπ’ ἐμοῦ ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν. Καὶ ἀρχίζοντας τὴν διδασκαλία Του, τόνισε στοὺς Μακαρισμούς: Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. Δηλαδή, εἶναι μακάριοι οἱ ταπεινόφρονες, αὐτοὶ ποὺ θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους πνευματικά φτωχό, διότι ἡ οὐράνια Βασιλεία εἶναι δική τους.

Ὁ Χριστὸς ἄρχισε τοὺς Μακαρισμοὺς μὲ τὴν ταπεινοφροσύνη, διότι, ὅπως σημειώνει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «ὅταν ὁ πιστὸς – σὰν καλὸς οἶκοδόμος – βάλη τὴν ταπεινοφροσύνη γιὰ θεμέλιο, ὅλα τὰ ἄλλα τὰ κτίζει μὲ ἀσφάλεια καὶ σιγουριὰ ἐπάνω της». Καὶ ἐξηγεῖ ὁ Ἅγιος: «Εἴτε νηστεία ἔχεις, εἴτε προσευχή, εἴτε ἐλεημοσύνη, εἴτε σω- φροσύνη, εἴτε ὁποιαδήποτε ἄλλη ἀρετή, ἂν δὲν συνοδεύωνται ἀπὸ τὴν ταπεινοφροσύνη, ὅλα ἐξανεμίζονται καὶ χάνονται… Ὅπως ἡ ἀλαζονεία εἶναι ἡ πηγὴ κάθε κακίας, ἔτσι καὶ ἡ ταπεινο- φροσύνη εἶναι ἡ βάση ὅλης τῆς πνευματικῆς ζωῆς».

«Αὐτὸς ποὺ ἔβαλε γερὸ θεμέλιο τὴν ταπείνωση θὰ μπορέση νὰ ὑψώση τὴν οἰκοδομὴ τῆς ἀρετῆς ὅσο ψηλὰ θέλει. Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι μέγιστη ἀσφάλεια, τεῖχος ἀρράγιστο, πύργος ἀπόρθητος. Αὐτὴ διακρατεῖ καὶ συσφίγγει ὁλό- κληρη τὴν οἰκοδομή, καὶ δὲν τὴν ἀφήνει νὰ καταρρεύση».

Ὁ χρυσορρήμων Ἅγιος συνοψίζει: «Ἡ ἀρετὴ τῆς ταπεινοφροσύνης εἶναι ἡ μητέρα ὅλης τῆς πνευματικῆς ζωῆς». Καὶ ὁ ὅσιος Ἰωάννης τῆς Κλίμακος δίδει τὸν ἑξῆς ὁρισμό: «Ἡ ταπεινοφροσύνη εἶναι ἀνέκφραστος πλοῦτος, ὀνομασία τοῦ Θεοῦ, δωρεὰ τοῦ Θεοῦ».

Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ προϋπόθεση κάθε πνευματικοῦ ἔργου. Ὁ Χριστὸς τόνισε: Χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν. Ἀλλὰ τὴν βοήθεια καὶ τὴν χάρι Του ὁ Χριστὸς τὴν παρέχει μόνο στοὺς ταπεινούς: Κύριος ταπεινοῖς δίδωσι Χάριν«. Ἑπομένως, «χωρὶς τὴν ταπείνωση εἶναι ἀδύνατον νὰ τελειώση ὁ ἄνθρωπος πνευματικὸ ἔργο».

Ὁ ταπεινὸς ἄνθρωπος ἔχει γνωρίσει τὸν ἑαυτό του, καὶ ἔχει καταλάβει πὼς χωρὶς τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ δὲν μπορεῖ νὰ κάνη τίποτε. Καὶ εἶναι πράγματι «εὐλογημένος ὁ ἄνθρωπος ποὺ γνωρίζει τὴν ἀδυναμία του, διότι ἡ γνώση αὐτὴ γίνεται γι’ αὐτὸν θεμέλιο καὶ ρίζα καὶ ἀρχὴ κάθε καλοῦ».

Από το βιβλίο: «Ἡ ταπεινοφροσύνη, ἀρχὴ καὶ τέλος τῆς πνευματικῆς ζωῆς«, Ιερομονάχου Γρηγορίου, Ιερόν Κουτλουμουσιανόν Κελλίον Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου, Άγιον Όρος, εκδόσεις (ά έκδοση, 2025) «ΕΝ ΠΛΩ».