Orthodox Wind

«᾿Αποσταλήσεται δὲ Ἐνώχ καὶ Ἠλίας ὁ Θεσβίτης». Ὁ πανάγαθος Θεὸς δὲν θὰ ἀφήσῃ τὴν ἀλήθειαν ἀνυπεράσπιστον καὶ τοὺς καλοπροαιρέτους ἀνθρώπους ἀπροστατεύτους κατὰ τὴν ἐποχὴν τοῦ ᾿Αντιχρίστου. Θὰ ἀποστείλῃ ἐπὶ γῆς ἰσχυροὺς προμάχους αὐτῶν τὸν Ἐνώχ καὶ τὸν Ἠλίαν, «οὐκ οἴδαμεν, εἰ καὶ τὸν Εὐαγγελιστὴν Ἰωάννην». ᾿Αποσταλήσονται «δὲ Ἐνώχ καὶ Ἠλίας ὁ Θεσβίτης» ,«ἀρωγοὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας καὶ πρωτοστάται καὶ ἀθλοφόροι τῆς ὑπὲρ ὁμολογίας Χριστοῦ νίκης». Εἶναι τόσον βεβαία ἡ ἔλευσις τῶν δύο τούτων Προφητῶν, ὅσον καὶ ἡ τοῦ ᾿Αντιχρίστου· «εἰ ὁ ᾿Αντίχριστος ἔρχεται, καὶ ὁ Ἠλίας ἔρχεται». Καὶ «Ἠλίας» λοιπὸν «ἥξει (θὰ ἔλθῃ) τότε, τοὺς πιστοὺς ἀσφαλιζόμενος. Καὶ τοῦτο ὁ Χριστός φησιν, Ἠλίας ἔρχεται καὶ ἀποκαταστήσει πάντα, ὡς «ὁ δεύτερος πρόδρομος τῆς παρουσίας Χριστοῦ». «Καθάπερ οὗτος (ὁ Ἰωάννης) πρόδρομος τῆς προτέρας παρουσίας (Χριστοῦ), οὕτω κἀκεῖνος (ὁ Ἠλίας) πρόδρομος τῆς δευτέρας καὶ ἐνδόξου αὐτοῦ παρουσίας, καὶ εἰς τοῦτο φυλάττεται. Διὰ τοῦτο ὁ προφήτης Ηλίας, δὲν ἀπέθανεν, ἀλλὰ «ἀνελήφθη… ἐν συσσεισμῷ ὡς εἰς τὸν οὐρανόν» , ὅπως ὁ Ἐνὼχ μετετέθη, καθ᾿ ὅτι, εὐαρεστή σας «τῷ Θεῷ» , «οὐχ εὑρίσκετο, ὅτι μετέθηκεν αὐτὸν ὁ Θεός».

Περὶ τῆς ἐλεύσεως τοῦ προφήτου Ἠλιού, προλέγει ὁ Θεὸς καὶ διὰ τοῦ προφήτου Μαλαχίου, λέγοντος: «Καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστελῶ ὑμῖν Ἠλίαν τὸν Θεσβίτην, πρὶν ἢ ἐλθεῖν τὴν ἡμέραν Κυρίου τὴν μεγάλην καὶ ἐπιφανῆ, ὃς ἀποκαταστήσει καρδίαν πατρὸς πρὸς υἱὸν καὶ καρδίαν  ἀνθρώπου πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ, μὴ ἐλθὼν πατάξω τὴν γῆν ἄρδην».Ἠλίας καὶ Ἐνώχ εἶναι «αἱ δύο ἐλαῖαι», τὰς ὁποίας ὁ προφήτης Ζαχαρίας εἶδεν ἐν δράματι «ἐκ δεξιῶν τῆς λυχνίας καὶ ἐξ εὐωνύμων». Οὗτοι εἶναι «οἱ δύο υἱοὶ τῆς πιότητος» , οἱ ὁποῖοι «παρεστήκασι Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς», παρέχοντες «τὴν τροφὴν τοῦ φωτὸς τῆς γνώσεως» καὶ διακρινόμενοι ἐν «τῷ ἐλαίῳ τῶν θεαρέστων πράξεων». Περὶ τῶν δύο τούτων Προφητῶν καὶ προδρόμων τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου, γράφονται καὶ εἰς τὴν ᾿Αποκάλυψιν τοῦ Ἰωάνου, μεταξὺ ἄλλων, καὶ τὰ ἑξῆς: «Καὶ δώσω τοῖς δυσὶ μάρτυσί μου καὶ προφητεύσουσιν ἡμέρας χιλίας διακοσίας ἑξήκοντα, περιβεβλημένοι σάκκους. Οὐκοί εἰσιν αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι, αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι».

Τὸ ἔργον τῶν δύο Προφητῶν τοῦ Θεοῦ.

 Ὡς ἐλέχθη ἤδη, ὁ Ἠλίας καὶ ὁ Ἐνώχ θὰ ἔλθουν ἐπὶ γῆς «ἀρωγοὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας», «πρωτοστάται» τῆς παρατάξεως τῶν πιστῶν Κυρίου κατὰ τοῦ σατανοφόρου ᾿Αντιχρίστου «καὶ ἀθλοφόροι τῆς… νί-κης», «ὑπὲρ ὁμολογίας Χριστοῦ» . Οἱ Προφῆται οὗτοι θὰ ἡγηθοῦν τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνος τῆς ἐπὶ γῆς στρατευομένης Ἐκκλησίας, «πρὸς τὰς ἀρχάς, πρὸς τὰς ἐξουσίας, πρὸς τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου, πρὸς τὰ πνευματικὰ τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις» ,κατὰ τὴν τελευταίαν φάσιν τῆς ἐπιγείου πάλης τοῦ ἀγαθοῦ καὶ τοῦ κακοῦ.

Θὰ ἀντιμετωπίσουν, μετὰ τῶν λοιπῶν πιστῶν τοῦ Κυρίου, αὐτὰς ταύτας τὰς πύλας τοῦ ῞Αδου, ἦγουν τὸν Ψευδοπροφήτην, τὸν ᾿Αντίχριστον καὶ τὸν Σατανᾶν αὐτοπροσώπως, αἱ ὁποῖαι τελικῶς «οὐ κατισχύσουσιν» τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Κυρίου. Θὰ διεξαγάγουν δὲ τὴν μεγάλην ταύτην μάχην, δι᾿ ἀκαταμαχήτου λόγου θείας ἀληθείας καὶ διὰ δυνάμεων καὶ σημείων ἀληθινῶν καὶ ἀδιαμφισβητήτου θείας προελεύσεως.

Τὸ κήρυγμα τῶν δύο Προφητῶν θὰ εἶναι ζῶν λόγος «τοῦ Θεοῦ καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίστομον». Θὰ προμηνύουν οὗτοι ἐρχομένην τὴν σωτήριον δευτέραν παρουσίαν τοῦ Κυρίου ὡς ὁ ἅγιος Ἰωάννης τὴν πρώτην. Ὅπως ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος, οὗτω καὶ οἱ δύο οὗτοι μεγάλοι Προφῆται καὶ πρόδρομοι τῆς δευτέρας παρουσίας τοῦ Κυρίου «κηρύξουσι τὴν μέλλουσαν ἔσεσθαι ἀπ᾿ οὐρανῶν Χριστοῦ ἐπιφάνειαν», λέγοντες: «Κύριος ὁ ἅγιός, ἰδού, ἔρχεται ἐξ οὐρανοῦ». Προλέγοντες δὲ ταχεῖαν τὴν ἔλευσιν τοῦ Σωτῆρος, θὰ καλοῦν εἰς μετάνοιαν. Διὸ καὶ ἡ περιβολὴ αὐτῶν θὰ εἶναι πένθους, καθ’ ὅτι θὰ προφητεύουν «περιβεβλημένοι σάκκους», «μετάνοιαν τῷ λαῷ καὶ πᾶσι τοῖς ἔθνεσι καταγγέλλοντες» . Ὁ Ἠλίας καὶ ὁ Ἐνώχ, ὡς «αἱ δύο ἐλαῖαι καὶ αἱ δύο λυχνίαι, αἱ ἐνώπιον τοῦ Κυρίου τῆς γῆς ἑστῶσαι» , διὰ τοῦ ἐλαίου τῶν ἐν Χριστῷ πράξεων καὶ «τοῦ φωτὸς τῆς γνώσεως» τῆς ἀποκεκαλυμμένης ἀληθείας τοῦ Θεοῦ, θὰ διαλύουν τὰ τότε πνευματικά σκότη τῆς ἀνθρωπότητος καὶ θὰ ὁδηγοῦν τοὺς ἀνθρώπους πρὸς τὸ θεῖον φῶς, τὴν θεογνωσίαν, τὸ ἔλεος καὶ τὴν σωτηρίαν τοῦ σαρκωθέντος Θεοῦ Λόγου. Κηρύττοντες δὲ μετὰ παρρησίας, θὰ ἀπευ-θύνωνται πρὸς πάντας ἀνθρώπους, τοὺς Ἰουδαίους καὶ τοὺς τῶν λοιπῶν ἐθνῶν καὶ θὰ καλοῦν αὐτοὺς νὰ ἀποστραφοῦν τὸν θάνατον καὶ δεχθοῦν τὴν ζωήν. Διὰ τῶν δύο τούτων Προφητῶν τοῦ Θεοῦ, θὰ γίνῃ παρὰ Θεοῦ ἡ τελευταία κλῆσις τῶν ἀνθρώπων εἰς τὸ μέγα δεῖπνον τῆς ἐν Χριστῷ σωτηρίας.

Τὸ κήρυγμα τοῦ Ἠλιοὺ καὶ τοῦ Ἐνὼχ θὰ ἐπιβεβαιοῦται καὶ δι «ἀληθινῶν σημείων τε καὶ τεράτων» μὲ τὰ ὁποῖα «τοὺς ἁγίους του τους καθοπλίσῃ ὁ Θεός». «Οὗτοι», γράφεται εἰς τὴν ᾿Αποκάλυψιν, «ἔχουσιν ἐξουσίαν τὸν οὐρανὸν κλεῖσαι, ἵνα μὴ ὑετὸς βρέχῃ τὰς ἡμέρας τῆς προφητείας αὐτῶν, καὶ ἐξουσίαν ἔχουσιν ἐπὶ τῶν ὑδάτων στρέφειν αὐτὰ εἰς αἷμα καὶ πατάξαι τὴν γῆν ἐν πάσῃ πληγῇ, ὁσάκις ἐὰν θελήσωσι». Διὰ τῆς παρὰ Θεοῦ ἐξουσίας των ταύτης, οἱ δύο Προφῆται: «ποιήσουσι σημεῖα καὶ τέρατα» ἐπὶ γῆς, κατὰ τὸν καιρὸν τῆς προφητείας των, ὥστε, ἔστω καὶ οὕτω, νὰ πτοηθοῦν οἱ ἄνθρωποι καὶ μετανοήσουν. Θὰ εἶναι δὲ ἀναγκαῖα τότε τὰ φοβερὰ ταῦτα σημεῖα, «διὰ τὴν ὑπερβάλλουσαν αὐτῶν (τῶν ἀνθρώπων) ἀνομίαν τε καὶ ἀσέβειαν»  . Ἐπὶ πλέον, διὰ τῆς θείας δυνάμεως, οἱ δύο Προφῆται θὰ προστατεύωνται ἀπὸ τῶν ἐχθρῶν των. Διότι, «εἴ τις αὐτοὺς θέλει ἀδικῆσαι, πῦρ ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν καὶ κατεσθίει τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν· καὶ εἴ τις θέλει αὐτοὺς ἀδικῆσαι, οὕτω δεῖ αὐτὸν ἀποκτανθῆναι». Τοιουτοτρόπως οἱ Προφῆται Ἠλίας καὶ Ἐνὼχ θὰ εἶναι φοβεροὶ ἐν τῇ γῇ καὶ ἕνεκα τούτου θὰ ἀκούωνται παρὰ τῶν ἀνθρώπων, ἂν καὶ ὑπὸ πλήθους αὐτῶν δὲν θὰ εἰσακουσθοῦν.

Διὰ λόγου καὶ σημείων Θεοῦ καὶ μὲ «τὸ καρτερὸν καὶ ἀνδρεῖον τῆς ψυχῆς» αὐτῶν «παράστημα», οἱ Προφῆται Ἠλίας καὶ Ἐνώχ θὰ ἐλέγξουν τὸν ᾿Αντίχριστον, ὡς ἄλλοτε ὁ Ἰωάννης ὁ Πρόδρομος τὸν Ἡρώδην. Θὰ ἀποδείξουν αὐτὸν ἐνώπιον πάντων πλάνον, ψευδόχριστον καὶ ψευδόθεον, τὰ δὲ σημεῖα αὐτοῦ ψευδῆ καὶ τεχνάσματα σατανικῆς φαντασίας. Ἐπὶ πλέον, «διά τε λόγου διδασκαλικοῦ, διά τε μαστίγων παιδευτικῶν, ἀνομβρίας καὶ πυρὸς καὶ τῆς τῶν στοιχείων μεταποιήσεως καὶ τῶν ὁμοίων», θὰ ἐπιστρέψουν πρὸς τὸν Θεὸν τοὺς πεπλανημένους λόγῳ ἀγνοίας Ἰουδαίους καὶ ἐθνικούς. Τοὺς δὲ ἀμετανοήτους καὶ ἔχοντας τὸ χάραγμα τοῦ ᾿Αντιχρίστου θὰ ἀποδείξουν παντελῶς ἀναπολογήτους καὶ ἀξίους τῆς αἰωνίου τιμωρίας, προοίμια τῆς ὁποίας θὰ εἶναι τὰ ἐπὶ ᾿Αντιχρίστου δεινά.

*Από το βιβλίο του μακαριστού Α. Δελήμπαση, με τίτλο «Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ» και με θέματα : «Η Αποστασία, η Παρουσία του Αντίχριστου, και η Κατάλυσις αυτού».