ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ
Πάντων των απ αιώνος κοιμηθέντων ευσεβών πατέρων και αδελφών ημών, επ ελπίδι αναστάσεως ζωής αιωνίου, οι θειότατοι πατέρες εθέσπισαν.
Στο βίο του Οσίου πατρός ημών Μακαρίου, διαβάζουμε ότι ο Άγιος βρήκε «ξηρόν κρανίον ανδρός ασεβούς Έλληνος,εκεί όπου εβάδιζεν εις την οδόν του, ηρώτησεν αυτό, εάν εις τον άδην αισθάνονται ποτέ καμμίαν παραμυθίαν. Και απεκρίθη το κρανίον λέγον· Ναι τίμιε Πάτερ, πολλήν άνεσιν λαμβάνομεν, όταν υπέρ των κεκοιμημένων παρακαλής τον Θεόν» ! Και τούτο έγινε διότι ο Μέγας Μακάριος, παρακαλούσε τον Θεό να του αποκαλύψει εάν από τις προσευχές που έκαμνε οι προκεκοιμημένοι ελάμβαναν κάποια ωφέλεια.
Αλλά και ο Άγιος Γρηγόριος ο Διάλογος, με την προσευχή του έσωσε τον βασιλέα Τραϊανό, όμως άκουσε φωνή από τον Θεό, να μην το παρακαλέση ξανά για κάποιον ασεβή.
Όλοι οι Πατέρες και διδάσκαλοι της Εκκλησίας μας, μας βεβαιώνουν για το όφελος των ψυχών από τις προσευχές , τα μνημόσυνα και τις ελεημοσύνες που τελούνται υπέρ αυτών, όπως ο Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος,αναφέρει στον επιτάφιο του αδελφού του Καισάριου.
Και ο Μέγας Χρυσόστομος προς την Φιλιππησίους, αναφέρει: «Ας επινοήσωμεν δια τους κεκοιμημένους ωφέλειαν· ας δώσωμεν εις αυτούς την δυνατήν βοήθειαν, ελεημοσύνας, λέγω, και προσφοράς, ότι μεγάλην ωφέλειαν και πού το κέρδος προξενούσιν εις αυτούς τα παρ’ ημών γινόμενα».
Και ο Μέγας Αθανάσιος μας αναφέρει: «κάν εις τον αέρα ο ευσεβής τελειωθείς διελύθη, μη αποφεύγης, από το να ανάπτης εις τον τάφον του κηρίον και έλαιον, παρακαλών τον Χριστόν τον Θεόν·ότι δεκτά είναι ταύτα από τον Θεόν και πολλήν προξενούσι την αντίδοσιν».
Έως να φθάσει λοιπόν η Δευτέρα Παρουσία του Χριστού, όσα υπέρ των κεκοιμημένων γίνονται, ωφέλειαν προξενούσι κατά τους θείους Πατέρες.
(Μέγας Συναξαριστής Τριωδίου)


