
3. Μνημόνευε οὖν πῶς εἲληφας και ἢκουσας, και τήρει και μετανόησον. Ἐάν οὖν μη γρηγορήσῃς, ἣξω ἐπί σε ὡς κλέπτης, και οὐ μη γνᾧς ποίαν ὣραν ἣξω ἐπί σε.
«Λάβε κατά νοῦν ἃ παρέλαβες παρά τῶν Ἀποστόλων διά τε τῆς ὁράσεως και τῆς ἀκοῆς, και φύλαττε ταῦτα ἀπαράτρεπτα , και μετάβηθι ἀπό τοῦ χείρονος ἐπί το βέλτιον δια τῆς μετανοίας, ἀναλογιζόμενος την τε ὣραν τοῦ θανάτου, και τον καιρόν τῆς δευτέρας μου ἐλεύσεως, ἳνα μη ἐξαπίνης ἀμφότερα ἐπέλθη σοι και ὑποκλέψῃ σε, μη ἒχοντα καιρόν μετανοίας»[1].
10. Ὃτι ἐτήρησας τον λόγον τῆς ὑπομονῆς μου, κἀγώ σε τηρήσω ἐκ τῆς ὣρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἒρχεσθαι ἐπί τῆς οἰκουμένης ὃλης, πειράσαι τους κατοικοῦντας ἐπί τῆς γῆς.
«Ηγουν διότι ἐτήρησας και ἐβάστασας θλίψεις πολλάς διά την προς ἐμέ ἀγάπην σου , και ἐφύλαξας, και ἐν ἒργω ἐπλήρωσας τον λόγον μου και την διδασκαλίαν μου, δια τοῦτο κὰγώ τηρήσω σε ἀπό τῆς ὣρας τοῦ πειρασμοῦ τῆς μελλούσης ἒρχεσθαι ἐπί τῆς οἰκουμένης ὃλης ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ ἀντιχρίστου»[2].
[1] Ο.Π. Κεφ. Γ΄-3, σελ.38.
[2] Ο.Π. Κεφ. Γ΄-10, σελ.42.


