Η ταλαιπωρία και ο βασανισμός του αποστατούντος λαού, Προφήτης Ησαϊας:  Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαός πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· εγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἄγιον τοῦ Ἰσραήλ. 

Published by

on

Φρικτό το «Ουαί» που εκτός από την οδύνη και την οργή, εκφράζει την ξεκάθαρη απειλή. Μια συνεχή και δριμύτατη επίθεση κατά των αποστατών, των άνομων υιών. Πέρα από κάθε άλλο πλήγμα κατά της ανθρωπότητας, ο Θεός, υπενθυμίζει την καταστροφή των Σοδόμων και Γομόρρων και πως στην ουσία η Ιουδαία και η Ιερουσαλήμ, γλύτωσαν από την ίδια τιμωρία και τον εξαφανισμό, εξαιτίας της μακροθυμίας και θείας χάριτος του παντοδύναμου Θεού, ο οποίος άφησε ένα μικρό υπόλοιπο ανθρώπων, μια «μαγιά» πιστών, ως εγγύηση νέας ζωής.

Προσευχόμαστε αυτή η ευλογημένη μικρή μερίδα, να υπάρχει και σήμερα ως ευλογία της Παντοδυνάμου μακροθυμίας Του, στην ορθόδοξη πατρίδα μας Ελλάδα, να λυπηθεί ο Θεός τα μικρά παιδιά μας και ελεήσει εμάς τους αμαρτωλούς.

«Ἄκουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριος ελάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν.  Ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Ἰσραήλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν.  Οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαός πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· εγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἄγιον τοῦ Ἰσραήλ.  Τί ἔτι πληγῆτε προστιθέντες ἀνομίαν; Πᾶσα κεφαλὴ εἰς πόνον καὶ πᾶσα καρδία εἰς λύπην.  Ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ ὁλοκληρία, οὔτε τραῦμα οὔτε μώλωψ οὔτε πληγὴ φλεγμαίνουσα· οὐκ ἔστι μάλαγμα ἐπιθῆναι οὔτε ἔλαιον οὔτε καταδέσμους.  Ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, αἱ πόλεις ὑμῶν πυρίκαυστοι· τὴν χώραν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν ἀλλότριοι κατεσθίουσιν αυτήν, καὶ ἠρήμωται κατεστραμμένη ὑπὸ λαῶν ἀλλοτρίων. Ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡς σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυράτῳ, ὡς πόλις πολιορκουμένη·  καὶ εἰ μὴ Κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν.  Ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄρχοντες Σοδόμων· προσέχετε νόμον Θεοῦ, λαὸς Γομόρρας» (Ησαία Α΄, 2-10).

Για τον λόγο αυτόν, επιβάλλεται να ομολογήσουμε την αντίθεση μας κατά των απειθούντων αρχόντων «οἱ ἄρχοντές σου ἀπειθοῦσι, κοινωνοὶ κλεπτῶν…» διότι «Καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ πυρώσω σε εἰς καθαρόν, τοὺς δὲ ἀπειθοῦντας ἀπολέσω καὶ ἀφελῶ πάντας ἀνόμους ἀπὸ σοῦ καὶ πάντας ὑπερηφάνους ταπεινώσω» και «Καὶ συντριβήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οἱ ἐγκαταλιπόντες τὸν Κύριον συντελεσθήσονται.Διότι αἰσχυνθήσονται ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν, ἃ αὐτοὶ ἠβούλοντο, καὶ ἐπαισχυνθήσονται ἐπὶ τοῖς κήποις αὐτῶν, ἃ ἐπεθύμησαν.Ἔσονται γὰρ ὡς τερέβινθος ἀποβεβληκυῖα τὰ φύλλα καὶ ὡς παράδεισος ὕδωρ μὴ ἔχων· καὶ ἔσται ἡ ἰσχὺς αὐτῶν ὡς καλάμη στιππύου καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ὡς σπινθῆρες πυρός, καὶ κατακαυθήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοί ἅμα, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων» (Ησαία Α΄, 23-31).

Ερμηνεία Ἰωάννου Κολιτσάρα:

«2 Ἄκου σύ, οὐρανέ, καὶ βάλε εἰς τὰ αὐτιά σου σύ, ἡ γῆ, διότι ὁ Κύριος ἐλάλησε καὶ εἶπεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ἐδόξασα, ἐκεῖνοι ὅμως μὲ ἠρνήθησαν.

3 Τὸ βόϊδι γνωρίζει τὸν ἱδιοκτήτην του καὶ ὁ ὄνος γνωρίζει τὴν φάτνην, ἰδιοκτησίαν τοῦ κυρίου του· ὁ ἰσραηλιτικὸς ὅμως λαὸς δὲν μὲ ἀναγνωρίζει ὡς κύριόν του, δὲν ἔχει οὔτε στοιχειώδη κατανόησιν δι’ ἐμέ.

4 Ἀλλὰ ἀλλοίμονον εἰς σέ, ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαέ, ποὺ εἶσαι γεμᾶτος ἁμαρτίας, ἀπόγονοι πονηρῶν προγόνων, υἱοὶ παράνομοι. Ἐγκατελείψατε τὸν Κύριον καὶ ἔτσι παρωργίσατε τὸν ἅγιον Θεὸν ἐναντίον σας.

5 Διατί ἐξακολουθεῖτε νὰ πληγώνεσθε – ἂν καὶ δὲν ἔμεινε πλέον ὑγιὲς μέλος ἐπάνω σας – προσθέτοντες ἁμαρτίας εἰς τὰς ἁμαρτίας; Ὁλόκληρος ἡ κεφαλή σας ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν σας ἔχει κατακυριευθῆ ἀπὸ τὸν πόνον καὶ πᾶσα καρδία ἔχει πλημμυρίσει ἀπὸ τὴν ὀδύνην καὶ τὴν λύπην.

6 Ἀπὸ τὰ πόδια ἕως τὸ κεφάλι σας δὲν ἀπέμεινεν ἄρτιον καὶ ὑγιὲς μέρος. Δὲν ὑπάρχει ἀπλῶς ἕνα τραῦμα ἐδῶ, ἕνας μώλωψ ἐκεῖ, μία μολυσμένη πληγὴ άλλοῦ· ὅλον τὸ σῶμα σας εἶναι μία πληγὴ καὶ ἔτσι δὲν εἶναι δυνατόν, νὰ τεθῆ ἕνα κατάπλασμα ἐπάνω εἰς τὰς πληγάς, οὔτε λάδι, οὔτε ἐπίδεσμοι.

7 Ἐξ αἰτίας τῶν ἁμαρτιῶν σας ἡ χῶρα σας ἔμεινεν ἔρημος ἀπὸ κατοίκους, αἱ πόλεις ἔχουν παραδοθῆ εἰς τὸ πῦρ, τοὺς καρποὺς τῆς χώρας σας κατατρώγουν οἱ ξένοι ἐμπρὸς εἰς τὰ μάτια σας, καὶ ἔτσι ἡ χώρα σας ἔχει ἐρημωθῆ ἀπὸ τοὺς κατοίκους καὶ τὰ ἀγαθά της· ἔχει καταστραφῆ ἀπὸ ξένους λαούς.

8 Ἡ δὲ πόλις Σιών, τὴν ὁποίαν ὡς κόρην μου ἀγαποῦσα, θὰ ἐγκαταλειφθῇ, ὅπως ἐγκαταλείπεται ἡ πρόχειρος θερινὴ καλύβη μετὰ τὸν τρυγητὸν τῆς ἀμπέλου, καὶ ὅπως ἐγκαταλείπεται τὸ πρόχειρον ὀπωροφυλάκιον εἰς ἀγρὸν ἀγγουριῶν· ὅπως ἐγκαταλείπεται ἀπὸ τοὺς κατοίκους της μία πολιορκημένη πόλις.

9 Ἐὰν δὲ ὁ Κύριος τῶν δυνάμεων, ὁ παντοκράτωρ δὲν ἄφηνε μεταξύ μας μίαν κάποιαν ἐκλεκτήν μερίδα ἰδικῶν του ἀνθρώπων, θὰ ἐγινόμεθα ὡσὰν τὰ Σόδομα καὶ θὰ ὡμοιάζαμεν ὡσὰν τὰ Γόμορρα διὰ τὰς ἁμαρτίας καὶ τὴν διαφθοράν μας.

10 Ἀκούσατε, λοιπόν, τὰ λόγια τοῦ Κυρίου σεῖς, οἱ ἄρχοντες, οἱ ὁποῖοι διὰ τὰς ἰδικάς σας ἁμαρτίας καὶ τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ σας ἀξίζει νὰ ὀνομάζεσθε ἄρχοντες Σοδόμων. Δῶστε προσοχὴν εἰς τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ σεῖς, ὁ λαός, ποὺ ὁμοιάζετε μὲ τὸν λαὸν τῆς Γομόρρας».

«23 Οἱ ἄρχοντές σου εἶναι ἀπειθεῖς ἀπέναντι τοῦ Θεοῦ, εἶναι συμμέτοχοι εἰς τοὺς κλέπτας, ἀγαποῦν τὰ δῶρα τῆς ἁμαρτίας, ἐπιδιώκουν καὶ δέχονται δωροδοκίας, διὰ νὰ κρίνουν μεροληπτικῶς. Δὲν κρίνουν μὲ δικαιοσύνην καὶ δὲν ἀποδίδουν τὸ δίκαιον εἰς τὰ ὀρφανά. Οὔτε ἐνδιαφέρονται διὰ τὴν ἀπόδοσιν τοῦ δικαίου εἰς τὰς χήρας.

24 Διὰ τοῦτο αὐτὸ λέγει Κύριος, ὁ παντοκράτωρ, ὁ Σαβαώθ, ὁ κυρίαρχος καὶ αὐθέντης τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ· <ἀλλοίμονον εἰς σᾶς τοὺς ἄρχοντας τῆς Ἱερουσαλήμ! Δὲν θὰ καταπαύσῃ ὁ θυμός μου ἐναντίον τῶν ἀντιπάλων μου! Θὰ κάμω κρίσιν καὶ θὰ ἐπιβάλω δικαίας κυρώσεις ἐναντίον τῶν ἐχθρῶν μου.

25 Θὰ ἁπλώσω ἐπάνω σου, ὦ Ἱερουσαλήμ, βαρεῖαν τὴν χεῖρα μου· θὰ σὲ περάσω ἀπὸ τὸ πῦρ τῶν θλίψεων καὶ τῶν ὀδυνῶν, διὰ νὰ καθαρισθῇς, ὅπως ὁ ἄργυρος καθαρίζεται διὰ τοῦ πυρός. Ἔτσι δὲ θὰ ἐξολοθρεύσω ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μὲ παρακούουν. Θὰ ἐξαφανίσω ἀπὸ ἀνάμεσά σου αὐτούς, ποὺ παραβαίνουν τὸν Νόμον μου, καὶ θὰ ταπεινὼσω τοὺς ἀλαζόνας καὶ ὑπερηφάνους.

26 Ἔπειτα θὰ ἐπαναφέρω καὶ θὰ ἀποκαταστήσω τοὺς δικαστάς σου, ὅπως ἦσαν προηγουμένως ἐπὶ τῆς ἐποχῆς τοῦ Δαυίδ, καὶ τοὺς συμβούλους σου εὐθεῖς καὶ δικαίους,ὅπως ἦσαν ἐξ ἀρχῆς. Καὶ ἔτσι σὺ θὰ ὀνομασθῆς πόλις δικαιοσύνης, ἡ Σιὼν ἡ πρωτεύουσα τοῦ ἰσραηλιτικοῦ λαοῦ, ἡ πιστὴ εἰς τὸν Θεόν!>

27 Διότι ἔπειτα ἀπὸ τὴν κάθαρσιν καὶ τὴν διόρθωσιν, ποὺ θὰ ἐπέλθῃ κατόπιν καὶ τὴς δικαίας τιμωρίας, θὰ σωθοῦν οἱ εὑρισκόμενοι εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν καὶ θὰ ἐπιστρέψουν εἰς τὴν γῆν τῶν πατέρων των χάρις ςἰς τὸ ἔλεος τοῦ Κυρίου.

28 Τότε θὰ συντριβοῦν οἱ παραβαίνοντες τὸν Νόμον καὶ ὅλοι μαζῆ οἱ ἁμαρτωλοί, καὶ θὰ ἐξολοθρευθοῦν ἐξ ὁλοκλήρου ὅλοι ἐκεῖνοι, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταλείπουν τὸν Κύριον.

29 Ἔτσι θὰ κατεντροπιασθοῦν καὶ θὰ ἐξευτελισθοῦν, διότι ἐπίστευσαν εἰς τὰ εἴδωλα, τὰ ὁποῖα αυτοὶ ἠθέλησαν ἀντὶ τοῦ ἀληθινοῦ Θεοῦ. Θὰ κατεντροπιασθοῦν διὰ τὰ εἰδωλολατρικὰ ἄλση τῆς ἁμαρτίας, εἰς τὰ ὁποῖα ηὐχαριστεῖτο καὶ ἐπιθυμοῦσε ἡ ψυχή των.

30 Θὰ γίνουν ὡσὰν τὸ δένδρον τερέβινθος, τοῦ ὁποῖου ἔπεσαν τὰ φύλλα καὶ ὡσὰν κῆπος, ὁ ὁποῖος δὲν ἔχει πλέον νερό.

31 Ὅλη δὲ ἡ δύναμίς των θὰ εἶναι ἄχρηστος πλέον καὶ ἀσήμαντος, σὰν καλαμιὰ κοπανισμένου λιναριοῦ, τὰ δὲ ἁμαρτωλά των ἔργα σὰν σπίθες φωτιᾶς ἐπάνω εἰς αὐτήν. Καὶ ἔτσι θὰ κατακαοῦν οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ὅλοι μαζῆ καὶ δὲν θὰ ὑπάρχῃ κανεὶς νὰ σβήσῃ τὴν πυρκαϊὰν καὶ νὰ τοὺς σώσῃ».