Ο Σταυρός είναι ο παντοτινός σύντροφος του χριστιανού, η νίκη κατά του αντικείμενου εχθρού, η εγγύηση της σωτηρίας του. Σταυροειδώς εισάγεται στο ναό όταν «εκκλησιάζεται» πρώτη φορά, με το σταυρό ευλογείται το νερό που βαφτίζεται, σταυροειδώς χρίεται με το Άγιο Μύρο, με τον σταυρό ευλογείται η αγία Ευχαριστία , με τον σταυρό ευλογούνται όλα τα Μυστήρια, της Μετανοίας, του Ιερού Ευχελαίου, του Γάμου, της Ιεροσύνης…Με το σταυρό ξυπνά και αρχίζει την ημέρα του κάθε χριστιανός και με τον σταυρό τελειώνει και κοιμάται, με τον σταυρό αρχίζει την προσευχή του και με τον σταυρό την τελειώνει, με τον σταυρό αρχίζει να τρώει και με τον σταυρό τελειώνει, σε κάθε στιγμή της ζωής του, είτε πρόκειται για χαρά, θλίψη, έκπληξη, φόβο, ανάγκη, επιθυμία, δυσκολία, το σχήμα του σταυρού κάνει. Σταυρό έχει στο στήθος, σταυρός υπάρχει στα ιερά σκεύη, στους ναούς, στα σπίτια, στα αυτοκίνητα, στα βουνά, στις απόκρημνες νησιωτικές εσχατιές. Παντού και σε κάθε μέρος θα συναντήσουμε το σημείο του Σταυρού. Ακόμα και στον θάνατο , ο μόνος σύντροφος του ανθρώπου είναι ο Σταυρός. Και στην ένδοξη Παρουσία του Κυρίου, ο Σταυρός θα προπορεύεται λαμπρότερος υπέρ του ηλίου, και κάθε ευσεβής προσκυνητής Του, συσταυρούμενος τω Χριστώ, θα ακολουθήσει Αυτόν με χαρά και αγαλλίαση, διότι «Χριστῷ συνεσταύρωμαι*ζῶ δε οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δε ἐν ἐμοί Χριστός»(Γαλ. Β΄,14).


